Beykoz Mutlu Son

Beykoz Mutlu Son O zaman onlar yalnızca ferdin bir zamanlar haiz olduğu kadar güçlü değil, daha da güçlüdürler, çünkü aşkın birliği daha da üstündür, Johannes’in Gece sessiz – saatin vuruşları onikiye çeyrek kalmış olduğum söylüyor.- Kapıdaki bekçi takdis duasını kırlara doğru haykırıyor. Blegdammen’den yankılanıyor bu – kapının iç tarafına gidiyor – tekrar haykırıyor, gene yankılanıyor.- Her şey rahatlık içinde uyuyor, aşk hariç. Kalkın öyleyse aşkın gizli saklı güçleri, bu göğüste birleşin!

Gece sessiz- bir tek bir kuş, tiz çığlığıyla ve dümdüz bayırı örten çiğli çayırların üstünden uçup randevusuna giderkenki kanat çırpınışlarıyla bu sessizliği bozuyor – acicipo omen! Doğa ne çok kehanetle dolu! Ben, kuşların uçuşundan, çığlıklarından, balıkların su yüzeyinde neşeli şapırtılar çıkarmalarından, derinliklerin altına doğru kaybolmalarından, uzaktan gelen bir köpek havlamasından, bir otomobil takırtısından, bir ayak sesi yankısından uyanlar alırım. Bu gece vakti görmüş olduğum şey hayalet değil; olmuş olanı değil, olacakla-n görürüm ben gölün göğsünden, çiğin öpüşünden, toprağın üstünde yayılan ve onun verimli kucağını örten sisten.

Beykoz Mutlu Son

Beykoz Mutlu Son Her şey hayaldir, ben ise kendimle ilgili bir mitim, çünkü benim bu buluşmaya seğirtmem mit değil de nedir? Kim olduğumun bununla ilgisi yok. Sonlu ve geçici olan her şey unutulur, kalan yalnızca ebedi olandır, aşkın gücüdür, özlemdir, saadettir – Ruhum gerilmiş bir yay gibi ayarlı, düşüncelerim oklar benzer biçimde hazır duruyor kılıfta, fakat kana karıştırabilecekleri zehir yok uçlarında. Ruhum iyi mi da dinç, sağlıklı, mutlu, bir tanrı şeklinde her daim mevcut.-

Cordelia’nın güzelliği doğadan geldi. Teşekkürler sana harika tabiat! Bir anne benzer biçimde baktın ona. Gösterdiğin özen için teşekkürlerimi kabul et. Onun iffeti bozulmamıştı. Teşekkür ederim sizlere insanlar, bunu borçlu olduğu sizlere. Onun gelişmesi benim eserimdi – ödülümle sevineceğim derhal – Artık çok yalanda olan şu tek bir ana ne çok şeyi sığdırdım. Sonu ölüm ve nalet olsun başaramazsam! – Arabamı göremiyorum henüz. -Bir kamçı şaklaması duydum, benim arabacı bu.- Var gücünle sür arabayı, isterse atlar düşüp ölsün; ama hepimiz oraya vardıktan sonra, bir saniye önce değil. 25 Eylül Öyle bir gece neden daha uzun olması imkansız ki? Alectryon bile yanlış bir adım atabilmişse16 niçin güneş de aynı şeyi yapacak kadar merhametli olmasın?